Arıcılık Bilgi Merkezi

Bu gün 13 mart 2012 akşamı, Muhteşem abimi taziye için ziyaret ediyoruz. Muhteşem abime ne zaman ziyarete gitsem işler karışır, yol aayırımında bir fil var onu sektirdinmi kaybolursun, yani İstanbul’da kaybolurum::((

Saim abide ziyarete gelecekti, aynı akşam ziyaret yapalım diye karar verildi. Bu sefer kesinlikle kaybolmayacağım.

Çocuklarla evden çıkıp, Muhteşem abinin çalıştığı iş yerinin kapısında beklemeye başladım, dedim ben kapıdayım.

Muhteşem abi işyerinden çıktı, ben düştüm peşine, hiç kaybolmadan kapının önüne geldik, ayrıca yol ayrımındaki fili’de herkes bu sefer gördü::))

Evde sohbet acayip koyulaştı.

Bana göre anası damacana olan civcivi görmek istedim, damacana ile geçen yıl bir kış bayağı ilgilenmiştik. Erzincan eko tipi::))

Saim Gürel İzmir ziyareti sırasında bizim Oktay’ın bir arkadaşının üretmiş olduğu plastik çıta ve petekleri, bizlere denememiz için getirmiş. Ben ayrıca erkek gözlü olanlarından istedim, bakalım arılar sevecek mi. Birde hap petek kalıbı olur mu? diye düşündüm.

Gelelim ziyaretin en zor bölümüne, çay hariç bir şey yemedim. Bizimki diyor abi ye filan, zaten usta arıyorum dediğinden beri kalfaya kafayı takmışım. Bol bol seyredip çaktırmadan yutkundum. Zaten kalfada şaşırmıştır, bu niye yemiyor diye, bu arada bu görüntüleri seyrederek bir kaç kilo vermişimdir::((

12 Mart 2012 pazartesi, İstanbul Alemdağ’da idik. Arıcılık kursu başladı, ilk gün adreslerde ilkarışıklık olunca, kursiyerlerin yarısı, Halk eğitim merkezine, yarısı Alemdağ İlköğretim okuluna gelmiş. Kerim Yener hocanın masası, katlı kovan. Bilgisayarın mausuna da bir ara kablo yapmış.

Ders bitimi bir şeyler yeyip içelim davetini geri çevirmedim. Bir yere takılıp kahve içtik, bu arada Asım abinin evinin hemen yanındaki okulda arıcılık kursu devam ediyor. Resim soldan sağa , oğlum Enes, Belediyeden arıcı Hikmet usta, Asım Kadıoğlu, ben ve Kerim Yener hoca.

10 Mart 2012 Cumartesi arılarımızın bu yılki beşinci invert şuruplamasını yaptık. İlk invert şurubu 12 ocak 2012 de vermiştim. Kışın arıya şurupmu verilir diyenler vermesin,  bizi ilgilendirmiyor. Şurup erdiğimizde hava 10  derece altındaydı ve arılar uçmuyordu.

Sonbaharda yapılan bölmeler. Geçen akşam arıcılık forumunda birisi elek teliyle alakalı bir soru sordu. Mehmet Yüksel’e dedim bir cevap yaz, zaten altlık paylaşımında telinde detayları olmalıydı. Mehmet dedi ki abi biz o kadar yazıyoruz söylüyoruz, milletin çoğu bildiğinden şaşmayıp, şimdi kolonilerimiz niye söndü diye sağdan soldan bahaneler aramaya çalışıyor. Mehmet bunları başkalarına söylerken aslında bana da söylüyordu. Son baharda zayıf arılara hiç bir zaman kıyıp birleştirme yapamadık, bu bir kültür ve değişmesi çok uzun zaman alacak diye düşünmekteyim. Her sene böyle kış olmaz::))

Ormanda işimizi bitirip, Zaim abinin yazlığa geçiyoruz.

Ekmiş olduğum tereler çıkmış. Kasalara ekip, üzerini naylon ile kaplamıştım. Yani mini sera oluşmuştu. İki kasa aynı gün ekilmesine rağmen birisinde yeşillik daha çok. Açık alana ektiklerim de ise hiç uyanma yoktu.

Bu sene tereye para vermiyeceğiz::))

Zaim abide dünya sarımsak ekmişti, sarımsağa para vermiyeceğiz diye, hala büyüyecekler. Bazı enginarların yeni yerlerine alınması gerekiyordu onları ekip suladık. Bu sene tam organik yaşayacağız.

Daha sonra Zaim abinin arıları da şurupladık. Bunların şuruba ihtiyacı yok, ama benim arılara şurup verdin mi diye sorduğunda verdim demek için verildi. Baharda bazı çıtalarını boş çıtalarla takas yaparız artıkın. Yemliği bile balları aralayıp koloniye koydum. Havalar ısındığında yemlik alınmaz ise anında dalak hazır.

Hafta içi ve ormanda olmadığımız hafta sonlarında Cemil ustanın atölyedeyiz. Yeni ruşet yada ana arı kutularının imalatına devam ediyoruz.

Birinci postanın kasa olarak az bir işi kaldı, montaja geçilecek.

12 Mart 2012 pazartesi günü yoğun kar yağışı vardı, belediye den dışarısını resimledim. Biraz tutsa da, tutunamadı, havalar mart ayının yarısına gelmemize rağmen hala 10 derecelere bir türlü çıkamadı.

Arılar çok güzel polen çekiyor, mutlaka nektarda vardır.

Oktay bey bizim sanal alemdeki ilk arkadaşlarımızdan, arkadaşlık dostluğa dönüştü. Arıcılıkta sıfırdan başlayıp, iyi bir arıcı olmuştur. Oktay bey geçtiğimiz sezon bu arılık ta 3 bal hasadı yaptı.

Oktay çoktan beri davet ediyor bir türlü gidemedik. Hafta sonu Saim Gürel abi geliyor musun dedi, dedim dünya iş var, şimdi gezme sırası mı?

İçinizin gitmemesi eldemi, bu gibi tablolarda zaten ben masada oturup bir şey yemeyip seyretsem acayip mutlu olurum::))

Tabi ev sahibinin ısrarını geri çevirmeyip, ızgaraların tadına bakmalı::))

Dostlarım afiyetler olsun.

İzmir yanıyor görüldüğü gibi, bizi sorarsanız bu gün gene arı uçamıyordu, 10 derecenin altında bir havada arılarımıza bu yıl 5. invert şuruplama yapmış oldum.

Bunlarda bizim son baharda böldüğümüz zayıf koloniler, hala ölmediler ama baharda bir türlü gelmedi.

Bu koloni, doğuda olsaydı bu yıl kesinlikte yaşayamazdı. Eğede olsaydı kesin kuluçkalık dolardı, biz de ise durum görüldüğü gibi, kuvvetli kolonilerde 3-4 çıta yavru var, zayıfların yavru faaliyeti bir çıta dışına çıkılmaya başlandı, derken gene soğuk hava dalgaları geliyor.

Yeni sezonda Yusuf ta kendi ana arılarını üreteceği kutu peşinde, biraz bu iş hem ziyaret hem ticaret gibi oldu.  Yapmış olduğum yeni ruşet ve ana arı kutusuna dönüşebilen malzeme görünce dahada hoşuna gitti, 3-5 tanede ben istiyorum dedi.  Yeni ruşetin her tarafını ve tüm detaylarını kontrol edip, sadece besleme konusunda sorun olabilir, onuda ben zaten başka kovanlarda halledip, balı çıta takasları yaptığımdan hiç sorun etmiyorum.

Yusuf frank tuvalet mi ne derler, gayet şık, nereye dokunsa toz oluyordu. Bir türlü kutuların başından alamadık. Cemil usta çayı zaten önceden demlemişti.

Masaya geçiyoruz, yemek bu devirde zor be, çay buldun mu şükredeceksin.

Bu ana arı çiftleştirme kutuları, ruşet kovana da dönüşebiliyorlar. Her ruşet standart 6 çıta almak kapasiteli.

Geçmişte yaşadığımız bazı sıkıntıları ben ve ekibim biliyor. Suni tohumlama işleminden geçen ana arılar bir türlü yumurta atmıyordu, ne ölüyor nede yumurta atıyor. Açıp bakıyorsun sperma kesesi dolu, tek eksiğimiz kovan içi sıcaklığının olmamasıymış. Bunları yaşayarak öğrenmek bizlere çok pahalıya mal olmuştur. Bu kutularda geçmişte yaşananlar olmayacak.

Bu gözler faaliyete geçtiğinde, her bölümde standart çıta ölçüsünde iki çıta arı bulunacaktır.

Ana arı üretiminde kullanılacak çıtamızın içten içe çıta ölçüleri 19×21 oluyor.

Bu gün malzemelerin ucundan bir başlayalım demiştik, yaklaşık 150 ruşet biçildi, yarına kanalları açıldığında kasa montajı yapılacak. yani dört tarafı tamam oldu sayılır, dip ve bölmeler ve kapak işleri sırasıyla yapılacak. 100 Ruşet düşünmüştüm, madem bu işe bulaştık, elimiz değmişken 300 tane yapıp bir daha şu marangoz işlerine bulaşmayayım diyorum. Olmuyor her sene talaş ve toz yutmadan bir türlü sezona giremiyorum.

Birde eskiden yalınız çalışırdım, şimdi ise yanımızda işsiz birisi var ve iş arıyor::))

Oğlum Enes Emin, olmasaydı malzemenin yarısını bu gün zor işlerdim.

Malzeme alırken sadece iki yan üzerine hesap yapılmıştı. Tek bir malzemeden iki yan ile ön ve arkada çıktı::))

150 parçadan 100 filan ruşet çıkar diyordum, 150 çıkmasa bile 140 rahat çıkacak.

Bu gün Enes ve ben toz maskesi kullanmama rağmen hala talaş tükürüyoruz::))

Bu parçaları birleştirdiğimizde ön ve arka sayısı belli olacak, yan sayısı 150 çift zaten. Cemil ustam hem milimi milimine ölçü çıkartıp sonrada niye bana odun çıkmıyor diye düşünüp duruyordu::))

Yarına kaldığımız yerden devam edeceğiz.

Bu arada yakın arkadaşlarımıza bildirmeme rağmen bazı arkadaşlara ulaşamamışım, Muhteşem abinin kayın validesi, 10 gündür filan yoğun bakımdaydı. Perşembe akşamı vefat etti, merhumeye Allah’tan rahmet, ailesine sabırlar diliyorum.