Arıcılık Bilgi Merkezi

Birde bazı işlerde biraz daha kuvvetli bölmelere ihtiyaç oluyordu.

Marangozda çalışırken bu işi kafaya taktım, şimdi öbür tarafta çalışırken kafa devamlı bu işe kayıyor araya girmem lazım.

Arıcılık malzemelerim konusunda dünyada benim üzerime biri olduğuna inanmıyorum, malzemeden tutunda, damızlığa kadar, onu da geçin döllediğiniz alete kadar. Bizi asıl ön plana çıkartan bunlar.

Yerli diye kıvrananlar var, tabiî ki lafta, sizin neyiniz yerli dediğimde kayış atıveriyorlar, yerli konuşunda benimle kimse yarışamaz.

Gemişte poker nasıl oynanır öğrenmeye çalıştım, öğrenemedim ama elinizde iyi kağıt varsa rest çekiyorsunuz, blöf ile iyi el, aynı şeyler değil. Yazılarımda rest çekmem ise blöf yaptığımdan degildir, elimiz iyi::)) Yani blöf yapanların alayı karşımızda şapa oturmuş.

En azından bir numunesini çıkartıp işime devam edersem rahatlarım diye, artık malzemelerden bir numune oluşturayım diye yatara bir geçtim. Parçaları 6 çıta alacak şekilde ölçüp kestim. Küp gibi bir malzeme çıktı, 26.5 x 26 x 27.5 cm gibi. Yani yükseklik kovan yüksekliğinde, sadece standart çıtanın yarısını alacak bir kutu oldu, 6 çıta standart üç çıta demek oluyor.

Numunelerimi monte edip, biçilen küçük kutuların parçalarını kenara istifledim şimdi kafam rahat. Elimizdeki işler acele onlara dönebiliriz.

Üstten çıta boşluğunu biraz fazla bıraktım, kek verirken rahat olması için. Çıta üzerinde iki santim boşluk olacak.

Hafta arası köyleri bir kolaçan edip geri geldim. Zaim abinin yazlığına da çoktan beri gidemedim, yapılacak işte yoktu biraz onun içinde gitmiyordum. Yazlığa gittim Raşit bey burada dediler, çoktan beri görüşmedik, özlemişiz ayak üstü biraz sohbet ediyoruz, beni çekme diyor::))

Raşit beyin kovanları, seneye hedef 30 kovanmış ve çok çalışmam lazım diyor:)

Kışlamayı katlı yapıyor, alt katta arı yo. Soğukta hiç uğraşmadım, şimdi diyeceğim ki şöyle yapsan rutubet olmaz, karşı cevap gelecek al başına iş, bildiğin gibi bir devam et, ben sana nasıl rutubet olmaz sonra anlatırım.

Olaylara bakış açınız, tavuklar ve kümesleri.

İyi bakmak lazım bu nasıl tavuk ve nasıl kümes diye::))

Kıskanıyorum buradaki horozu, ne kadar mutludur. Kümes değil villa yavrusu, benim arıcı kulübem bile yok::((

Şu işler bitsin birde kendime arıcı kulübesi yapayım bari.

Bir sürü tavuk ve hollüğü açıyorum bir yumurta. Yazık bunca konfora bumu olmalıydı. Yumurta çok olsaydı sarkma işlemi yapacaktım, bir yumurtanın neresine sarkayım ki…

Hemen Raşit abiye bak bizim kalfanın bir folluk modeli var, 4-5 tavuktan haftalık 20 civarı yumurta alıyor, bir onu dene dedim, kafasına yattı bakalım, o sisteme geçer ise bizimde bu işte payımız olur, dolayısı ile yumurtalardan hisse düşebilir::))

Aslında yazlığa gidiş nedenim bu kütüktü. Sadık Yüksel amcam tarafından verildi, Bulu Mengen’e gittiğimde vermişti. Bende Zaim abiye vermiştim, Zaim abide bak bahar geliyor, benim kütük ve kovanlar ne oldu diye sormaya başladı. Bizi tanıyan arıcılıkta coşuyor, Allahtan hayırlısı. Zaim abinin de niyeti ilk etapta 5 – 6 kovan arı, bir kütük ve bir sepet olmak üzere takımı kurmak istiyor.

Kütüğü arabaya sokamadım, taksinin bagaja bir türlü girmedi, minibüsle gittiğimde getireceğim, Cemil usta kütüğü getir oyayım demişti.

Zaim abinin bahçeye ektiğim enginarlar. Bazı enginarları köstebek kuruttu, kalanlar bayağı var, seneye bizim kalfayla enginar yetiştirip yarışacağız. Bu yıl enginardaki rakibim İlhami abiydi, ilhami abi bu konuda maratoncu ben ise emekliyordum, böyle yarış mı olur diye yarışı bıraktım. Yeni rakip dişime göre ve ben bir yıl öndeyim::))

Zaim abinin bahçeye bu yıl damlama sistemi sulamada kuruldu. Seneye balkonda bahçe işleriyle uğraşmayacağım::))

Maşallah enginarlar güzel görünüyor, kışlık bakımları yapılması gerekiyormuş, bilmiyordum, bu hafta sonu diplerini açıp koyun gübresi koyacağım. Yarış başladı::)

Yazlıktaki kovanlar salkımda, bu kovana 5-6 çıta püren balı bırakmıştım, mersine giderken dönüşte gidip süzecektim, tüm balları aşağıya çekmiş ve katıda alamadım. Arı salkımdaydı, katı alayım derken arı dağıldı kapattığım gibi kaçtım. Kış günü durup dururken birde iğne yiyecektik.

Marangozda yer müsait beslenme işini ızgara balık ile yapıyoruz. İstavritler acayip yağlanmış ve lezzetliler.

Bizim kalfa cumartesi gün arıyor, nerdesiniz dedim marangozdayım, ızgara var yetiş filan dedik, adam sanki davet bekliyormuş gibi geliyorum dedi:(

Koş gel sanki seni bekliyorduk diyorum içimden, duymasın alınır, zaten nazik bir kalbi var.

Üç beş balıkta, kalfaya ayırdım.

Baktım ekmeksiz götürüyor, doymadım diye çamur yapabilir, bizim buradaki fırının ekmeğinin ne kadar sağlıklı ve taş fırın olduğunu bahsedince ekmeğe yumuldu kalan balıkları kedilere verdi::))

Zaim abiyle buluştuk, hadi balığa gidelim dedi. Zaim abiye diyeceğim bunun bastığı yerde ot bitmez şurada oturalım diye ayıp olacak, arada bende havamı almış odum, Eski hisar iskelesine vip girişi yaptık, bizden başkası balık tutamaz. Tabi balık bulursan tutarsın.

Bu surata balık mı gelir, balıklar çoktan karşı kıyı Yalova’yı bulmuşlardır::((

Cumartesi biraz işi savsakladık yani, bu arada Zaim abide bir yerde toplanmayacak mıyız demeye başladı ve karar yazlıkta toplanalım şeklinde çıktı, zaman konusunu görüşeceğiz.

Ben balıktan geldiğimde yarım kalan işi İlhami abi bitirmiş birde kesilen menteşeleri saymış. Son posta ruşet sayımız 96 yaklaşık 300 göz olacak. Geçen senden yaptıklarımızla ana arı üretiminde 450 göz çalıştırmayı düşünüyorum, bir sürü yeni analı, bölme arı isteyen var bakalım nasıl kalkacağız bu işlerin altından.

Pazar günü montaj işlerine devam edildi, ben bölmelerin musluk parçalarını boyadım. İlhami abi son toplanan ruşetleri boyadı, alt havalandırma parçalarını vidaladı.

Burada 400 parça var, ve her parçanın altı yüzeyi var sinir edici bir iş. Bir tarafı boya, kurudu mu öbür tarafa geç. Kururken ben menteşe vidaladım, bir gün boyunca bu parçaların işi bitmedi, kış günü boyanan yüzey kurumuyor, 6 ayrı yüzey bitmedi. Birde yüzeyleri farklı boyamak gerekiyor, beyaz ruşete mesela mavi parça monte edilmeli.

Parçaların bir kısmının arka yüzeri beyaz, bir kışmı yeşil. Geçen sene bu parçaları kontradan yapmıştım, yağmurda bir çoğu açıldı ve parçalandı, seneye parçalananlar yenilenecek, dolayısı ile 600 parça biçtim.

Boyanan parçaların bir kısmı, görünüşte ne var diyorsun başına bela oluyor, minicik parçaların boyası bir ful günde bitmedi.

İlk Durağımız Bolu Taşkesti ve Ahmet beyin annesini ziyaret ediyoruz. Yolda telefon etmiştik, fazla kalmayacağız filan diye, hiç kalmadık, hazırlanmış sofraya kuruluyoruz, sobada kızartılmış ekmekler. Burası aslında turistik bir yer termal kaplıcalar var, köyün üstünde 70 derece sıcaklıkta su çıkıyor, su nemi oluyor akıp gidiyor, bir işletme bir kısmını kullanıyor. Gezi gurubu aslında bir işyerinin yönetim kadrosu diyebiliriz, böyle bir kadro ne yapar, hemen suyu değerlendirip, köyü termal suyla ısıtmayı planladık, köy sıcacık olmuştur::))

Aç değiliz, tokuz desek te ikramları geri çevirmedik, üzerine ise kaynamış süt içip yolumuza devam ettik. Rota Eskişehir.

İki araba gittik ve köydeki boş evin odasına yedek soba götürdük, sorun var. Soba kurulacak ya cam kırıp baca olarak kullanılacak, yada eve baca açmalıyız. Daha önce şömine olarak kullanılan bölümde baca varmıştı, evin tavanına saç çatı yapılınca yukarı çıkış kapatılmış. Nasılsa giriş var o zaman duvardan dışarıya çıkış oluşturmalıyız. Proses’çiler iş başında. Proses ne diye sordum, bir işin en ince ayrıntısına kadar bilip bunu detaylı yazıyla açıklayan kişilermiş, bende biraz arıcılıkta proses oluyorum yani::))

Kısa bir çalışma sonunda bacayı açtık, bir soba borusu saldık gitti süper, sobayı kurabiliriz.

Askerlik başladı. Bu gezi acayip, yemek yapıyorsunuz, bulaşık yıkıyorsunuz, yatağınızı toplayacaksınız, soba yakılacak kül dökülecek. En çok yaptığımız ise bir şeyler yemek oldu. Bu kadar yememize rağmen iki gün öyle bir dolaştık ki acayip kilo vermişim. Sabah kahvaltısına bakın, kuş sütü eksikti.

Dışarıya sabah çıktık, hemen yan tarafta bir arılık, ve kar altındalar. Arıyla uğraşmak yok, uzaktan bakıyoruz. Dolaşmak için ise köyden 7 km uzaklıktaki Nallıhan’da bir tanıdığımız var ona gidiyoruz. Kendisi arıcı ve bizi gezdiriyor ama magazini sevmiyor::((

Yani resim ve isim yok.

Akşam yeniden köye geliyoruz, saç kavurma hazırlanıyor, ekip içinde Ahmet bey var, bizim Oktay’ın eniştesi. Yemek yapmayı o kadar seviyor ki anlatamam. Burası Gürleyik köyü ve ben bu köye yaklaşık 7 sene filan öncesi gelmiştim bir hafta yaylada bir dağ evinde kalmıştık.

Saç kavurmayı götürdük, üstüne kestane pişiriyoruz.

Aynı zamanda guzine bölümünde patatesler pişmekte.

Oktay’ın babası Osman amca, canlı tarih. Köy ve civar la ilgili geçmişteki yaşananları anlatıyor, bazen fıkralar, karnınızı ağrıtıyor gülmekten…

Ahmet gene iş başında. Kestaneler yanmasın, o kadar bekledik dimi::))

Kestaneler güzeldi, zaten alışveriş işini de bilene yaptırmak gerekiyor, her şey 10 numara. Bu arada bu yiyecek stoklarını oluşturan kişi Ahmet beydi, başkasını aramaya gerek yok.

Evden getirilmiş kabak tatlısı, nefissss.

Oktay ve babası Osman amca çay içerken çek bizi de diyor, ne demek bizim başka işimiz yok, basın görevimizi bari yapalım diyoruz.

Av bahane dolaş babam dolaş. Osman amca avcı kolonu oluşturuyor. Kimse birbirinden ayrılmasın bir dağılıyoruz bu nasıl iş anlamıyorum, herkes kafasına göre kayboluyor.

En son çare olarak bir yer belirlendi, varış noktası belirledik, kaybolan herkes eninde sonunda bu noktaya geliyor.

Gene yemek vakti gelmiş, bu sefer köfte var menüde, yan tarafta ise bir başka Ahmet ise güveç hazırlığında.

Bir kat tereyağ, bir kat domates, bir kat soğan, bir kat et diziliyor.

Üzerine kekik ilave ediyoruz diyemiyorum ben sadece gözlemciyim::))

Kek ilave edildi başa dönüyoruz. Bir kat domates, bir kat soğan, bir kat et………

En son etlerin üzeri domates ve soğanla kaplanıp, kekik eklenip, az su ilave ediyoruz, pişirilmeye alınıyor.Yanan soba üstünde yavaş yavaş pişti durdu.

Güveç hazır, yiyecekleri bekliyor.

Son gün bir sürü iş ve gezilecek çok büyük bir alan bizi bekliyor. Kışlık odunlar boylandı ve içeri istif  edildi hazır bu kadar kişiyi kaçırmamak gerekiyor. Bakarsın kışın gene bir gezeceğimiz tutarsa gittiğimizde donmayalım oralarda::))

1940 Yılında yapılmış bir ev. İskeleti ardıç ağacı,dolgusu kerpiç. 1960 Yılında yangın geçirmiş ve hala yanmasına rağmen sapasağlam ayakta. Varislerin çokluğu nedeniyle de yenilenemiyor, sadece çatısı yaptırılmış kalmış. Birde biz bu sene baca yaptık::))

Osman amcaya ardıç ağacını sordum dediki en sağlam ağaçlardandır.

Birde hikaye anlattı. Mazide bir ev yıkılmış, ardıç ağacıda yıkılan evi merak edip incelemiş, nasıl ağaç ise. Ardıç ağacı yıkılan evi inceledikten sonra demiş ki, bu evde bizim sülaleden kimse yok, bizden biri olsaydı bu ev yıkılmazdı. Yani ardıç ağacı bu kadar kendine güveniyor ve sağlam.

Nereden bulurum ben böyle şeyleri bilmem, bir sürü üzün kalmış ve çürümeye başlamıştı, onları çürümekten kurtarmışım.

Fındık püskülleri, bu karda ebesinimi görmeye çalışıyor bilmem.

Ağaçlarda kalan olmamış incirler, kuşa kurda lazım olur diye dokunmadım.

Osman abinin ablası, bazı hikayeler insanı uzaklara yada düşünmeye götürüyor.

9 Kardeşten şu an 4 kişi kalmışlar. Gel de derinlere dalma….

Bu günkü önemli işlerden birisi Osman abinin sandalı kış boyu güvende kalması için sahilden uzağa çekeceğiz. Gideceğimiz yer buraya 150 metre ötede. Sandalı suya alıyoruz, tayfalar küreklere geçiyor, barajda kısa bir gezinti ve karşı kıyı dayız.

Gideceğimiz yere vardık.

Sandalı kıyıya eski usul ile çektik. Yerlere ağaçlar koyup üstünden çekip kaydırıyoruz::))

Barajdan döner iken bir arılık daha görüldü. Hava ise tatile çıktığımız gibi kalmadı, kar yağışı kesildi, gündüzleri 4 ile 5 dereceler deydi.

Sabahtan herkes eşyalarını toplamıştı, sadece üstümüzü değişip eşyaları arabaya taşıdık. Yemek işini aynalı kaya geçidinde yeyeceğiz.

Burası 1210 rakımlı aynalı kaya, sis duman ve hafiften kar yağıyor, yolun kenarına yanaşmış güveç yiyeceğiz. Biz yemek üstüne baklava alırken öbür araç buluşma yerine gidip, güveci ısıtmış.

Gelip geçen araçlar selektör yapıyor korna çalıyor, biz ise yemek derdindeyiz. Aslında yaptığımız iş sakat, birisi kayıp gelse, vay halimize.

Sis ve yağış olduğu için ancak bu kadar resim alabildim. Yemekten sonra ise arabayı tamamen yandaki karlara kaptırdık al sana bir macera daha, bereket öbür araç çekip çıkardı yoksa bir zincir takma faslı da burada yaşanacaktı.

Bu arada bir yılı daha geride bırakıyoruz.  Arıcılık adına 2012 benim açımdan süper geçti.  Arıcılıktaki bizim açımızdan en uç nokta olan yapay tohumlama adına artık kafamda hiç bir sorun kalmadı.Yılı geride bırakırken herkes geçmişini bir gözden geçirmeli.Yeni bir takvim asılacak duvarlara. Takvim yaprakları düşmeden, yani yıl bitmeden aramızdan düşüp gidenler oluyor. Ömrümüz varsa biraz daha takvim eskitiriz ama aslında eskiyen biziz…….

Gebze Belediyesinin girişi.

İyerime geliyorum gene her taraf benbeyaz, ve sabahtan öğleye kadar hiç dyurmadan kar yağışı devam ediyor.

Gebze de çoktan beri havalar hissedilir derecede soğumuştu, bir kaç gün öncesi yaptığım kontrollerde bazı koloniler duruma göre hareket edip yavru sökmüşler. Bunlarda kışın geleceğini önceden anladılar demekki.

Her sene olduğu gibi bu yılda kışı geldimi marangoza dalıyorum. Bu sene artık son, bundan sonra artık bir daha malzeme yapmayacağım diyorum, bu kaç senedir neden anlamıyorum, tarih tekerrür ediyor::))

İlhami abim hafta sonu montajını yaptığım ana arı çiftleştrme ruşletlerinin düz boyasını hafta içi yaptı. Bende üzerinde sanatsal çalışmalar yaptım::))

Ruşetler yerlerinden alındığında, yeni dizilimde bu hali alıyor.

Bu sene işi biraz sıkı tutuyorum, bu iş biran önce bitmeli ve sonrasında gezilere çıkılacak, bizim tayfa baskı yapıyor ama işe gelince yardıma gelen yok. Gezi var dedimmi herkes balıklama dalıyor, heralde bu yıl salep degil boza içeceğiz, Mirili Fatih abi bozacılar gece bağırmaya balladı diyor, sen ne diyorsun dedim bozzaaaaa!!!! dedi::=))

Yapmış olduğumuz palamut balığı. Yada palamut balığından ton balığı yapımı. Bu balığı yaptığımız tarih 10 ekimdi, aradan geçen zaman 2 ayı geçti.

Bazı balıklar bozuldu, bozulma nedeni ise pintilik. Etrafımızdak kişilerden demekki etkileniyoruz. Yağdan tasaruf edelim diye kavanozlara sıkıştırdığım pişmiş balıklar bozuldu. Aynı anda pişirilip kenara koyulan ve yağı bol balıklarda sorun yok.

Yağdan tasaruf yapayım diye sıkıştırdığım balıklar, kavanozda genleşip yağın üzeri taşan balıklar hava alıp bozulup kokuşmuş.

Bu işin püf noktası, kavanozlar tıka basa doldurulmayıp, balıkların üzerinde bayagı bir yağ olmalı.

http://bengittim.blogspot.com/2012/10/palamut-baligi-konservesi-ton-baligi.html

Cemil ustanın orada bazen hışırı bırakıp kendimiz bir şey yapıyoruz, çalışmak güzel.

İstavrit ızgara güzel.:))

Hayat güzel.