Arıcılık Bilgi Merkezi

Malzemeyi Cemil ustanın atölyeye indirdim. Kafamdaki numuneyi bir kaç kez ustaya anlattım, bir numune çıkar gerisini ben hallederim dedim. Ben numune çıkarmaya kalktığımda ne oluyor anlamıyorum acayip hesap hataları yapıp bir sürü fireden sonra numune ortaya geliyor.

Cemil ustaya dedim geç numuneyi yap, hayret hiç zayiatsız, firesiz tek atışta numune tamamdır.

Kanallar filan açılmadan numune test ediliyor. Hiç sabitlemeden mengeneyle tutturduk.  Bu ana arı çiftleştirme kutusu oluyor, bölmeleri aldığınızda ise 6 adet standart çıta alacak şekilde dizayn edildi. Sorun yok, şimdi bölmelerin kanallarını hesaplayın bakayım.

Bölmelerin kanalları hesaplanıp, kanallar açıldı.

Geleceğin ana arıcısı, oğlum Enes Emin, bu yıl bakalım neler yapacak göreceğiz. Ben talepleri karşılayamıyordum, üretimi katlamayı amaçlıyorum. Şu an ruşetin çıtaların basacağı kanal açılıyor.

Bölmeleri taktık, şimdide bunun çıta numuneleri çıkartılmalı.

Derinlik aynı kovan derinliği oldu. Bunu niçin yaptım derseniz, ana arı kutusu kışlatmak kolay değil. Kış arısı oluşturmuş ise bahara çıkıyor, derleme toplama kutular çıkamıyor.  Birde kışlatırken kutulara verilen malzemeyi ben kovanlarıma vermedim, kutu kışlatmak çok masraflı oluyor. Çıtanın derin ve geniş olmasının bir başka faydası ise ana arı el kadar çıtaya da yavru basıyor, buna da basar kutudan arıda alınabilir.

Yeni ana arı kutusu mu? desek, yeni ruşet kovan mı? desek çıtalarını plastik yanaklı düşündüm. Bunlardan elimde 1000 çift vardı, parmak kadar içine iki çıta sokuyorsun al sana çıta hazır, çakma derdi filan yok telle tak peteği.

Bende ilk numunenin etrafında resimler çeker iken makineyi  yatar dairenin üstüne bırakmıştım, Enes te beni resimlemiş.

Çıtayı ben içerden 20 cm düşünüyordum, 19 cm oldu. Önce ruşet yapıldı, sonra ruşete çıta uyduruyoruz. Ve genişlik bu olacak, standart çıtanın yarısı.

Plastik çıtaları geçen sene almıştım, standart diyordum ama 1 cm eksik bu.

Her şey tamam ve numuneyi vida atmadan Cemil usta delip sonra vida atıyor yarılma olmasın diye.

Theodosis Katsaros, tarafından hediyeler.

Ana arı üretmek için janter ekipmanları.  Bu ekipmanları bu kadar arıcılık firmamız vardı şimdiye kadar bir türlü yapmamışlardı. Çok şükür artık yapılıyor.

Yapay ana arı yüksükler i.

Bu kafesler bayağı bir ilginç. Bir tarafından doğmamış ana arı memesi takılıyor. Öbür taraftan da giriş var ve birde tapası, tapalar ortadan delik o deliği kapatacak parçalar yok. Benim anladığım alttaki delikten işçiler ana arının yanına girip çıkıyor ama ana arı kafesin dışına çıkamıyor sanki. Yaz günü olmadığı için henüz tam test edemedim.

Ana arı kafesleri, bildiğimiz bugidilerin yerine düşünülmüş ama içerisi en az 40 – 50 tane de işçi arı alacak kapasitede. Düşündüklerim de yanılmıyorsam, ana arı kafeste olacak ama işçiler tarafında sürekli ziyarete açık olacak. Bizim özel işlemler için beklettiğimiz ana arılar bu kafeste sıkılmadan beklerler artık.

Theodosis Katsaros’a teşekürlerimi sunuyorum.

Bir başka hediye ise bir dvd. Arı sütü üretimi ve janter ekipmanının nasıl kullanıldığını anlatıp yapılan işleri sırasıyla videoya alınmış. Birde Yunanistan da arı sütü toplamak için yapılmış bir aparat var. Elektrikle çalışıyor,  vakum yapıp arı sütünü emim bir kapta topluyor. Daha önce bu aleti Theodosis arılığında kullanırken resimleri yayınlamıştı. Bu konuda bizim ülkemizde henüz böyle bir çalışma yok, arı sütü üretenlerde sütleri kaşıklarla topluyorlar.

Arıcılık festivalinde ne yaptım sa bizimkinin markajından kurtulamadım.  Şebinkarahisar bal üretici birliğinin standını ziyaret etmiştim, onlarda meşur kuru dut ve ceviz içi ikram ettiler. Sanki stantta yokmuş gibi gelip elimdekileri aldı::((

Arıcılar çok ilginç kişilerden oluşuyor. Bazen pruko bazen İlhami abi tercümanlık yaptı. İlk defa görüştüğünüz yabancı ülke arıcısıyla acayip espiriler.

Bizimkinin tavukları siyah, yumurtadan çıkan civcivde siyah, Theodosis Katsaros(Kokini), oğlu Tomas, doktorumuza soruyor, o tavukların yumurtası da siyah mı?::)))

En komiği bizimkini gören doktor Mutesem demeleriydi::))

Fuarlar yeniliklerin tanıtıldığı yerlerdir. Bu fuarda katılım yüksek ama yenilik yoktu, tek yenilik bizim ülkemizde üretilen suni tohumlama cihazıydı. Benim takip ettiğim kadarıyla 10 değişik marka olması lazım, bizde bunlara ilave olduk. Ayrıca 5 değişik versiyonda dölleme cihazıyla. Sadri abi Theodosis sorduklarını yanıtlamaya çalışıyor, bu işi öğretir misiniz diyordu, Sadri abi ve ben gerekli cevabı verdik. Dil çok büyük sorun oldu, benim gibi bir şeyleri anlatabilmek için bir çok örnek veren birisi sadece tercümana bir şeyler anlatıp, karşıdan gelenleri beklemesi acayip zordu.

Ana arı üretimi için janter parçaları, ana arının içinde doğacağı bayağı büyük ana arı kafesleri ve raki.

Tercüman bunların nasıl kullanılacağını tarif ediyor, kokini de cidi de nasıl kullanılacağı var dedi, ayrıca birde sidi verdi. Beni bırakıp körükçü me  hediyesi verildi. Körükçüye polen tuzağı, tabi bizimki, bendeki janeter ekipmanlarına bakıyor, dedim usta ol, o zaman sanada bunlardan getirecekler, acayip bozuldu bizim körükçü::))

Körükçü ye de polen tuzağı ve rakı bile küçüğünü verdiler.

Bu işler olur iken karşı tarafta bizden fazla Yunanlı ve bizden resim çeken kişiler vardı.

İlhami abiyede körük hediye edildi.

Bizi acayip mahçup ettiler.

Daha sonra Sadri abinin standına geçtik. Theodosis Katsaros dedi ki ben belge filan istemiyorum ama bu işi öğrenmek istiyorum, yardımcı olur musun. Bende kendisine bu işi öğreteceğimi söyledim. Ne kadar ilginç işler oluyor, yurt dışından biri sizden bir şeyler istemekte. Tercüman vasıtası ile genel bilgileri verdim.

Theodosis Katsaros, suni tohumlama aletini inceliyor.

Sadri abi en sonunda aletlerin üzerine Demircioğlu ismini yazmış.

En çok komiğime giden ise resmin en sağ baştaki Yunanlı arıcının invert şurup tarifi istemesiydi. Türkiye de işlem tamam şimdi invert şurup nasıl yapılır komşulara da öğretiyoruz. Aslında Zafer abim olsaydı o esnada derdim en iyi tarif bunda diye::))

Ali Şekerli abinin adresini verdim. Birde dil olmayınca acayip oluyorsunuz. Tarifi yapıp İngilizce olarak kendilerine sunacağımı belirttim. Bu arıcıların alayı anladım ki aynı, bir türlü ayrılamıyoruz.

Gene çok komik hadiselerden birisi ise, Kokininin oğlu, Muhteşem abiye senin siyah tavukların yumurtasının rengi nasıl oluyor diye sordu. Bizde dul horoz ve dünür işini anlattık, tercüman koptu , çeviriden sonra karşıdakilerde koptu.

Bu arada bendeki rakı, Sadri abiye geçti, yarın öbür gün körükçü ye polen tuzağı varda bana niye bir şey yok diyemesin diye, böyle uyun görmüşüm::))

Bu gidişle biz bir Yunanistan yapacağız, tercüman aynı zamanda turizmciymiş, en kısa sürede yurt dışı için gerekli belge ve şartları bize iletecek, vize işini biz hallediyoruz dedi. Bakalım ne olacak.

Theodosis Katsaros’a bende bir şeyler hediye ettim. Bizi Yunanistan’a davet ettiler.

Yunanlı arıcıların, festivalden ayrılıp, programa uymaları gerekiyormuş. Bir yere yemek yemeğe gidelim diyoruz, ekipten ayrılmamız yasak dediler, bizde otobüse binip başka yere gidemedik ve en son vedalaşmak için festival alanının dışına çıktık. Toplu bir yemek yiyemedik, tur sahipleri de kimse dağılmasın istiyor. Ne yapalım şimdilik bu kadarmış.

Feshane önünde son fotoları aldık.

Toplu bir foto daha alıyoruz artık arkadaşlarımızın otobüsü kalkmak üzereydi. Gurup rehberi arıcıları toparlamaya çalışıyordu, otobüs dolmuş arıcılar hala poz verip vedalaşma faslını bitiremediler di::))

Ve ayrılıyoruz. Festivalle ilgili detayları daha sonra paylaşacağım.

Hayatımda çok enteresan bir gün daha yaşandı.

Theodosis Katsaros teşekür ediyorum.